ika-dalawampu't lima ng agosto.

Ayan. Post ulit. Pagod na ko. Pagod na pagod na. Isip non. Isip niyan. Gawa dito. Gawa don. Daming kailangang asikasuhin. Stressed na. NCAE pa bukas. Makisali din kaya ako dun sa mga nagrarally. Sa kabilang banda, huwag na lang, sakit pa sa lalamunan kakasigaw.

Marami na nga akong iniisip. May mga dumadagdag pa. Kainis. Nakakairita. Pero kailangan na lang intindihin. Lagi naman ganun eh. Sanay na. Lahat ng nangyayari, paulit-ulit na lang. PAULIT-ULIT na lang.

Hay. Nag- OASIS na rin kami sa wakas kanina. Dahil hindi umabot samin yung 1st batch, natulog muna ko. Tapos after 15-30 minutes kami naman. Napunta ako sa harap. Sagot. Sagot. Sagot. Pasa. Tapos nagDRY-RUN na rin kami para bukas. Sakit sa ulo. Di kasi ako kumain nanaman ng lunch kaya tuloy ang baba ng score ko. Amp.

Kanina nga pala may tinuro sa akin si Ien. Nung una di ko magets yung sinasabi niya. Kabisote mode lang yung iba kong sagot dun. Pero tinutulungan pa rin niya ko. Ito nga pala yun
Yan. Pinaghirapan ko pa yan. Pero enjoy naman eh. Pinacheck ko pa yan. Tama daw. Hahaha Lab u Ien.

Ok. So Ako ay inaantok na. Dito muna :DD

Yesterday

I just cant believe your gone, still waiting for morning to come,
when i see if the sun will rise
,in the way that your by my side, oooo where we had so much in store,
tell me what is it all reaching for
,when were through building memories ill hold
yesterday in my heart, in my heart

They can take tomorrow and the plans we made, they can take
the music that we'll never play, all
The broken dreams, take everything, just take it away,
but they can never have yesterday,
They Can take the future that we'll never know they can take
the places that we said we will go, all
The broken dreams take everything, just take it away,
but they can never have yesterday

You always choose to stay, i should be thankful for everyday,
heaven knows what the future
Holds, or least where the story goes, i never believed until now,
I know I'll see you again I'm sure
,no its not selfish to ask for more, one more night one more
day one more smile on your
Face but they cant take yesterday,

They can take tomorrow and the plans we made, they take the music
that we'll never play, all the
Broken dreams take everything, just take it away, but they can
never have yesterday, they can
Take the future that we'll never know, they can take the places
that we said we will go, all the
Broken dreams, take everything, just take it away, but they can
never have yesterday.

I thought our days would last forever, but it wasn't our destiny,
'cause in my mind we had so much Time
, but i was so wrong, no i can believe me i can still find
the strenght in the moments we made
I'm looking back on yesterday

At Last!

Ayan. Tapos na rin sa wakas yung periodical namin. Tapos na din ang 1st quarter ng school year. 3 to go. Ang bilis nga ng panahon, next year college na kami. Basta ngayon enjoy life.

About dun sa exams namin. Sobrang hirap. Kainis. Di ko alam kung ano yung isasagot ko. Yung Physics wala pang calculator. Mano-mano ang pagsolve namin. Kulang tulong sa oras. Mali pa yung mga formula na ginamit. Haysss. Anu na kaya mangyayari sa kin.

Madami nga rin palang nangyari sakin, samin. Nung Wednesday, birthday ng bestfriend ko. Pumunta kami dun sa house niya tapos kumain (salamat (:) Tapos nanuod kami ng Orphan. Maganda yung story, nakakagulat, nakakadiri at nakakainis. Basta panuorin niyo, enjoy!

Simula na ng 2nd quarter namin sa monday. Kelangan ng gawin ang mga dapat gawin. Ayun dapat lang, kung hindi lagot nanaman ako, kami.

Basta goodluck na lang sa grades natin seniors.

Seniors Rule!

Weird

Ok. Di pa rin ako kumakain sa lagay na to'. Naghanap kasi ako ng template. Weird nga eh kasi blue siya. Pero ayos lang nasa mood ako maglibang sa sarili ko.

Ito na talaga. Kakain na ko.

Wala Pang PART 2

Ok. Ito nanaman ako. Mas inuna ko pa to' kesa kumain ng dinner. Kahit gutom na gutom na ko. Hindi ko na rin kasi mareplayan yung mga katext ko. Nagtext na kasi sakin si 7210. Ayun wag na daw ako magtext kasi wala na kong load. Hay. Gabi na, hindi na rin ako makakapagload. Badtrip nga rin kasi di ko man lang nakachat sandali yung mommy ko. Hay. Pero at least nakatawag siya. Kinamusta yung UPCAT. Sabi ko mahirap, sabi niya kaya ko raw yun. Tapos sabi niya... Secret na lang namin yun. (:

Lumipas ang isang buong linggo, napagod lang ako, hindi lang pala ako pati buong humility. Daming ginagawa. Pressured. Stressed. Tired. Exhausted. Plus isali na rin natin yung 1 and 1/4 day suspension. Nung wednesday kasi nilibing na ang dating pangulo ng Pilipinas at ang Mother of Democracy na si Gng. Corazon "Cory" Aquino. Naks. Rest in Peace po. Sana happy na siya kasi kasama na niya si Ninoy. Ang daming taong nakilibing more than 8 hours bago tuluyang mahimlay na siya. Hanga din ako dun sa apat na taong nakatayo katabi ni Pangulong Cory. Astig. Saludo kami sa inyo.

Ayun. Nakabalik na nga pala si Janine. Welcome Back Nin! Namiss ka namin. Nandito lang kami lagi.

Bakit ganun? Sabi nila madali lang daw pag4th year ka na. Hindi naman pala. Mas mahirap pa pala to' kesa sa 3rd year. Doble ng pagiging junior to'

Sa ngayon ay nahuhumaling nanaman ako maglaro. Amp. Bawal pero gusto ko. Daxter nga pala yung nilalaro ko. Tapos may binabasa pa kong dalawang libro, NEW MOON (thanks to tetay) ang yung buk na binigay sa kin ng tito ko after the UPCAT entitled "Fine Things." Hindi ko pa siya gaanong nababasa. It is all about a man na kala niya nasa kanya na lahat ng gusto at kailangan niya pero may isa pang bagay o tao na wala pa sa kanya.. Secret na yun.. Basahin niyo na lang. Chapter 8 na pala ako sa New Moon. :D

Dito na muna. Gutom na ko eh. Eat muna :D

Your ability to connect with others is strong, but right now it is even stronger!

Morning!

Good Morning Bloggers! Pero parang hindi siya good. Ewan ko ba. Ang dami kasing ginagawa. May praktis pa kami sa PE. Tapos ang daming assignments plus yung projects. Hindi ko na alam kung ano yung uunahin ko.

Pero nageenjoy naman ako araw-araw sa school. Hyper tuwing umaga pagdating ng hapon sobrang lowbat na ko. Nung homeroom time namin kahapon kinausap ako ni T.Sol, nu daw ba problema ko? friends?love?family?crush?. Hayyy.. Sabi ko wala naman po, sadyang inaantok lang ako. Nung tinawag naman niya ako para magbasa sa English, mali pa yung nabasa ko. Ewan ko, binabasa ko siya pero hindi naman pumapasok sa utak ko.

During the last two weeks. Masaya din. Nutrition Month Goi. Nanalo kami sa jingle, ang saya ng lahat. Pumunta sa harap lahat ng humility sabay papicture. Nagulat nga lahat ng teachers. Siyempre pinaghirapan ng buong humility. Congratulations Guys! (napost ko na pero ulit)
CONGRATS HUMILITY!!!

At dumating ang SABADO. Nagising ako ng maaga, iniisip ko kung nagtetest na ba yung mga kakalase kong nakasched ng ganung oras. Tapos tiningnan ko yung permit ko sa UST, ayos naman. Tapos yung sa UP....... nakita ko walang pirma yung sa "issued by" ko. Patay. Tawag ako kay Che, buti na lang gising na siya, nagrereview. Meron daw pirma yung sa kanya. "Panu na ko?" :( Ginawa ko, naligo ako. Punta sa skul. Hintay si T.Dario. Tinext si Aienn. Hintay si T.Dario. At napagisipispan ko na tumawag na sa UP. (9264002) Hello. Blah. Blah. Blah. Ok naman daw basta may dry seal yung picture. Ayun. Nawala yung kabog ko. Pero may deficiency pa rin ako. Di daw maproprocess yung test ko pag wala akong OTR. Ayaw naman maniwala sakin ni T.Dario, wala na kong magawa. Haaaayyyss.

Napagkasunduan namin ni Aienn napunta sa UP that day. Sumabay kami kila Mille kasama si Ivy. Nagreview kami sa loob ng kotse. Nahilo ako. Kinakabahan kasi next day kami naman. Dumating kami sa UP around 10 am. Hinatd muna sa Ivy sa Palma Hall. Tapos si Mille sa Melchor hall. Nakita namin si Bit. Mali, ginulat kami ni Bit na naghihintay kay Ate Ash for 5 hours. Hahaha. Tapos usap. Nakita si Masa. Hinanap si Niccolo. Nakita si Russ. Dumating si Teddy. Kumain. Nakita si Louie. Naglakad. Usap. Lakad. Usap. Nakita si Ash and Bit. Lakad. Usap. Layo na pala ng nilakad namin. Sumakay ng jeep. Bumaba. Picture Picture. Sumakay ng Jeep. Baba sa Trinoma. Kumain. Insert Sim....................... ng ibabalik na yung sim card ni Aienn.. Tantananan.. Nawawala. Hayy.. Tapos. Ayaw ko ng masyadong ikwento.

Bumalik kami sa UP. Lakas ng ulan. Una naming sinundo si Ivy. Nagpaulan pa! Tsk Tsk. Then si Mille more than 30 minutes or 1 hour kaming naghintay.. 7 na siya natapos..

To be continued