Rain

Ayan post ulit. Mejo napagisipan ko na huwag munang magout. May naisip lang ako. Kelangan din natin pahalagahan yung mga taong nakapaligid satin. Huwag mong hintayin na mawala sila satin ng hindi natin nalalaman. Hindi natin lang alam na nasasaktan na pala siya. Manhid lang ba tayo lang o mas nakatutok lang tayo sa ibang tao. Hindi natin masasabi. Kung yun yung nagpapasaya satin then go. Sabi nga ni Sir Leonardo, hindi masama maging selfish kahit konti pero pag lagi, ewan ko na lang. Ang hirap pag ganun no lalo na pagsobrang sakit na sa kanya pero wala ka pa rin tayong pakielam. Inaayos na nga yung buhay natin pero wala pa rin tayong sawa na saktan siya sa paraan na hindi natin nahahalata. Ewan ko ba, kung bakit ko naisip to. Out of curiousity? Curiousity, ang pinakaayaw kong word sa mundo pero tinuruan niya ako.

Salamat sayo naging masaya ako, tumawa, umiyak, nagalit, nagtampo, nahirapan, naghina, naiwanan pero lahat nalagpasan ko at sana magkita ulit tayo after 8 months. Love you Curiousity. (tama ba spelling?)